κλῳῷ τριπήχει, κᾆτα τὸν ὀφθαλμὸν μέσον τὰ σπλάγχν’ ἔφασκον ἐξαμήσεσθαι βίᾳ, μάστιγί τ’ εὖ τὸ νῶτον ἀποθλίψειν σέθεν, κἄπειτα συνδήσαντες ἐς θἁδώλια τῆς νηὸς ἐμβαλόντες ἀποδώσειν τινὶ πέτρους μοχλεύειν, ἢ ’ς μυλῶνα καταβαλεῖν. Κύκλωψ ἄληθες; οὔκουν κοπίδας ὡς τάχιστ’ ἰὼν θήξεις μαχαίρας καὶ μέγαν φάκελον ξύλων