κακῶν τε λῆστις. εἶτ’ ἐγὼ οὐ κυνήσομαι τοιόνδε πῶμα, τὴν Κύκλωπος ἀμαθίαν κλαίειν κελεύων καὶ τὸν ὀφθαλμὸν μέσον; Χορόςἄκου’, Ὀδυσσεῦ· διαλαλήσωμέν τί σοι. Ὀδυσσεύςκαὶ μὴν φίλοι γε προσφέρεσθε πρὸς φίλον. Χορόςἐλάβετε Τροίαν τὴν Ἑλένην τε χειρίαν; Ὀδυσσεύςκαὶ πάντα γ’ οἶκον Πριαμιδῶν ἐπέρσαμεν. Χορόςοὔκουν, ἐπειδὴ τὴν νεᾶνιν εἵλετε, ἅπαντες αὐτὴν διεκροτήσατ’ ἐν μέρει, ἐπεί γε πολλοῖς ἥδεται γαμουμένη; τὴν προδότιν, ἣ τοὺς θυλάκους τοὺς ποικίλουςπερὶ τοῖν σκελοῖν ἰδοῦσα καὶ τὸν χρύσεον κλῳὸν φοροῦντα περὶ μέσον τὸν αὐχένα ἐξεπτοήθη, Μενέλεων, ἀνθρώπιον λῷστον, λιποῦσα. μηδαμοῦ γένος ποτὲ φῦναι γυναικῶν ὤφελ’ — εἰ μὴ ’μοὶ μόνῳ. Σιληνόςἰδοὺ τάδ’ ὑμῖν ποιμένων βοσκήματα, ἄναξ Ὀδυσσεῦ, μηκάδων ἀρνῶν τροφαί, πηκτοῦ γάλακτός τ’ οὐ σπάνια τυρεύματα. φέρεσθε· χωρεῖθ’ ὡς τάχιστ’ ἄντρων ἄπο, βότρυος ἐμοὶ πῶμ’ ἀντιδόντες εὐίου. —οἴμοι· Κύκλωψ ὅδ’ ἔρχεται· τί δράσομεν; Ὀδυσσεύςἀπολώλαμεν γάρ, ὦ γέρον· ποῖ χρὴ φυγεῖν; Σιληνόςἔσω πέτρας τῆσδ’, οὗπερ ἂν λάθοιτέ γε. Ὀδυσσεύςδεινὸν τόδ’ εἶπας, ἀρκύων μολεῖν ἔσω. Σιληνόςοὐ δεινόν· εἰσὶ καταφυγαὶ πολλαὶ πέτρας.Ὀδυσσεύςοὐ δῆτ’· ἐπεί τἂν μεγάλα γ’ ἡ Τροία στένοι, εἰ φευξόμεσθ’ ἕν’ ἄνδρα, μυρίον δ’ ὄχλον Φρυγῶν ὑπέστην πολλάκις σὺν ἀσπίδι. ἀλλ’, εἰ θανεῖν δεῖ, κατθανούμεθ’ εὐγενῶς,