οὐ χρυσόν, ἀλλὰ πῶμα Διονύσου φέρω. Σιληνόςὦ φίλτατ’ εἰπών, οὗ σπανίζομεν πάλαι. Ὀδυσσεύςκαὶ μὴν Μάρων μοι πῶμ’ ἔδωκε, παῖς θεοῦ. Σιληνόςὃν ἐξέθρεψα ταῖσδ’ ἐγώ ποτ’ ἀγκάλαις; Ὀδυσσεύςὁ Βακχίου παῖς, ὡς σαφέστερον μάθῃς. Σιληνόςἐν σέλμασιν νεώς ἐστιν, ἢ φέρεις σύ νιν; Ὀδυσσεύςὅδ’ ἁσκὸς ὃς κεύθει νιν· ὡς ὁρᾷς, γέρον. Σιληνόςοὗτος μὲν οὐδ’ ἂν τὴν γνάθον πλήσειέ μου.Ὀδυσσεύςναί· δὶς γὰρ τόσον πῶμ’ ὅσον ἂν ἐξ ἀσκοῦ ῥυῇ. Σιληνόςκαλήν γε κρήνην εἶπας ἡδεῖάν τ’ ἐμοί. Ὀδυσσεύςβούλῃ σε γεύσω πρῶτον ἄκρατον μέθυ; Σιληνόςδίκαιον· ἦ γὰρ γεῦμα τὴν ὠνὴν καλεῖ. Ὀδυσσεύςκαὶ μὴν ἐφέλκω καὶ ποτῆρ’ ἀσκοῦ μέτα. Σιληνόςφέρ’ ἐκπάταξον, ὡς ἀναμνησθῶ πιών. Ὀδυσσεύςἰδού. Σιληνόςπαπαιάξ, ὡς καλὴν ὀσμὴν ἔχει. Ὀδυσσεύςεἶδες γὰρ αὐτήν;