οὐ χρυσόν, ἀλλὰ πῶμα Διονύσου φέρω. Σιληνόςὦ φίλτατ’ εἰπών, οὗ σπανίζομεν πάλαι. Ὀδυσσεύςκαὶ μὴν Μάρων μοι πῶμ’ ἔδωκε, παῖς θεοῦ. Σιληνόςὃν ἐξέθρεψα ταῖσδ’ ἐγώ ποτ’ ἀγκάλαις; Ὀδυσσεύςὁ Βακχίου παῖς, ὡς σαφέστερον μάθῃς. Σιληνόςἐν σέλμασιν νεώς ἐστιν, ἢ φέρεις σύ νιν; Ὀδυσσεύςὅδ’ ἁσκὸς ὃς κεύθει νιν· ὡς ὁρᾷς, γέρον. Σιληνόςοὗτος μὲν οὐδ’ ἂν τὴν γνάθον πλήσειέ μου.Ὀδυσσεύςναί·