φροῦδος πρὸς Αἴτνῃ θῆρας ἰχνεύων κυσίν. Ὀδυσσεύςοἶσθ’ οὖν ὃ δρᾶσον, ὡς ἀπαίρωμεν χθονός; Σιληνόςοὐκ οἶδ’, Ὀδυσσεῦ· πᾶν δέ σοι δρῴημεν ἄν. Ὀδυσσεύςὅδησον ἡμῖν σῖτον, οὗ σπανίζομεν. Σιληνόςοὐκ ἔστιν, ὥσπερ εἶπον, ἄλλο πλὴν κρέας. Ὀδυσσεύςἀλλ’ ἡδὺ λιμοῦ καὶ τόδε σχετήριον. Σιληνόςκαὶ τυρὸς ὀπίας ἔστι καὶ βοὸς γάλα. Ὀδυσσεύςἐκφέρετε· φῶς γὰρ ἐμπολήμασιν πρέπει. Σιληνόςσὺ δ’ ἀντιδώσεις, εἰπέ μοι, χρυσὸν πόσον;