ἀλλὰ τεκεῖν τρομέω, μὴ καὶ χρόα καλὸν ὀλέσσω.Δάφνιςἢν δὲ τέκῃς φίλα τέκνα, νέον φάος ὄψεαι υἷας.Κόρηκαὶ τί μοι ἕδνον ἄγεις γάμου ἄξιον, ἢν ἐπινεύσω;Δάφνιςπᾶσαν τὰν ἀγέλαν, πάντʼ ἄλσεα καὶ νομὸν ἕξεις.Κόρηὄμνυε μὴ μετὰ λέκτρα λιπὼν ἀέκουσαν ἀπενθεῖν.Δάφνιςοὐκ αὐτὸν τὸν Πᾶνα, καὶ ἢν ἐθέλῃς με διῶξαι.Κόρητεύχεις μοι θαλάμους, τεύχεις καὶ δῶμα καὶ αὐλάς;Δάφνιςτεύχω σοι θαλάμους· τὰ δὲ πώεα καλὰ νομεύω.Κόρηπατρὶ δὲ γηραλέῳ τίνα μάν, τίνα μῦθον ἐνίψω;Δάφνιςαἰνήσει σέο λέκτρον, ἐπὴν ἐμὸν οὔνομʼ ἀκούσῃ.Κόρηοὔνομα σὸν λέγε τῆνο· καὶ οὔνομα πολλάκι τέρπει.ΔάφνιςΔάφνις ἐγώ, Λυκίδας τε πατήρ, μήτηρ δὲ Νομαία.Κόρηἐξ εὐηγενέων· ἀλλʼ οὐ σέθεν εἰμὶ χερείων.Δάφνιςοἶδʼ, ἄκρα τιμίη ἐσσί· πατὴρ δέ τοί ἐστι Μενάλκας.
ἨλακάτηΓλαύκας ὦ φιλέριθʼ ἀλακάτα δῶρον Ἀθανάας