φεῦ φεῦ τᾶς Παφίας χόλον ἅζεο καὶ σύγε κώρα.Κόρηχαιρέτω ἁ Παφία· μόνον ἵλαος Ἄρτεμις εἴη.Δάφνιςμὴ λέγε, μὴ βάλλῃ σε καὶ ἐς λίνον ἄκριτον ἔνθῃς.Κόρηβαλλέτω ὡς ἐθέλει· πάλιν Ἄρτεμις ἄμμιν ἀρήγει. μἠπιβάλῃς τὰν χεῖρα, καὶ εἰσέτι χεῖλος ἀμύξω.Δάφνιςοὐ φεύγεις τὸν Ἔρωτα, τὸν οὐ φύγε παρθένος ἄλλη.Κόρηφεύγω ναὶ τὸν Πᾶνα· σὺ δὲ ζυγὸν αἰὲν ἀείρεις.Δάφνιςδειμαίνω, μὴ δή σε κακωτέρῳ ἀνέρι δώσει.Κόρηπολλοί μʼ ἐμνώοντο, νόμον δʼ ἐμὸν οὔτις ἀείδει.Δάφνιςεἶς καὶ ἐγὼ πολλῶν μνηστὴρ τεὸς ἐνθάδʼ ἱκάνω.Κόρηκαὶ τί φίλος ῥέξαιμι; γάμοι πλήθουσιν ἀνίας.Δάφνιςοὐκ ὀδύνην, οὐκ ἄλγος ἔχει γάμος, ἀλλὰ χορείην.Κόρηναὶ μάν φασι γυναῖκας ἑοὺς τρομέειν παρακοίτας.Δάφνιςμᾶλλον ἀεὶ κρατέουσι· τίνα τρομέουσι γυναῖκες;Κόρηὠδίνειν τρομέω· χαλεπὸν βέλος Εἰλειθυίης.Δάφνιςἀλλὰ τεὴ βασίλεια μογοστόκος Ἄρτεμίς ἐστιν.