ΟαριστύςΚόρητὰν πινυτὰν Ἑλέναν Πάρις ἥρπασε βουκόλος ἄλλος.Δάφνιςμᾶλλον ἑκοῖσʼ Ἑλένα τὸν βουκόλον ἔσχε φιλεῦσα.Κόρημὴ καυχῶ σατυρίσκε· κενὸν τὸ φίλαμα λέγουσιν.Δάφνιςἔστι καὶ ἐν κενεοῖσι φιλάμασιν ἁδέα τέρψις.Κόρητὸ στόμα μευ πλύνω καὶ ἀποπτύω τὸ φίλαμα.Δάφνιςπλύνεις χείλεα σεῖο; δίδου πάλιν ὄφρα φιλάσω.Κόρηκαλόν σοι δαμάλας φιλέειν, οὐκ ἄζυγα κώραν.Δάφνιςμὴ καυχῶ· τάχα γάρ σε παρέρχεται ὡς ὄναρ ἥβη.Κόρηἢν δέ τι γηράσκω, τόδε που μέλι καὶ γάλα πίνω.ΔάφνιςΚόρηἁ σταφυλὶς σταφίς ἐστι καὶ οὐ ῥόδον αὖον ὀλεῖται.Δάφνιςδεῦρʼ ὑπὸ τὰς κοτίνους, ἵνα σοί τινα μῦθον ἐνίψω.Κόρηοὐκ ἐθέλω· καὶ πρίν με παρήπαφες ἁδέι μύθῳ.Δάφνιςδεῦρʼ ὑπὸ τὰς πτελέας, ἵνʼ ἐμᾶς σύριγγος ἀκούσῃς.Κόρητὴν σαυτοῦ φρένα τέρψον· ὀιζύον οὐδὲν ἀρέσκει.Δάφνιςφεῦ φεῦ τᾶς Παφίας χόλον ἅζεο καὶ σύγε κώρα.Κόρηχαιρέτω ἁ Παφία· μόνον ἵλαος Ἄρτεμις εἴη.Δάφνιςμὴ λέγε, μὴ βάλλῃ σε καὶ ἐς λίνον ἄκριτον ἔνθῃς.Κόρηβαλλέτω ὡς ἐθέλει· πάλιν Ἄρτεμις ἄμμιν ἀρήγει. μἠπιβάλῃς τὰν χεῖρα, καὶ εἰσέτι χεῖλος ἀμύξω.Δάφνιςοὐ φεύγεις τὸν Ἔρωτα, τὸν οὐ φύγε παρθένος ἄλλη.Κόρηφεύγω ναὶ τὸν Πᾶνα· σὺ δὲ ζυγὸν αἰὲν ἀείρεις.Δάφνιςδειμαίνω, μὴ δή σε κακωτέρῳ ἀνέρι δώσει.Κόρηπολλοί μʼ ἐμνώοντο, νόμον δʼ ἐμὸν οὔτις ἀείδει.Δάφνιςεἶς καὶ ἐγὼ πολλῶν μνηστὴρ τεὸς ἐνθάδʼ ἱκάνω.Κόρηκαὶ τί φίλος ῥέξαιμι; γάμοι πλήθουσιν ἀνίας.Δάφνιςοὐκ ὀδύνην, οὐκ ἄλγος ἔχει γάμος, ἀλλὰ χορείην.