τετράγυον, τὴν αἶψα ταμὼν ἐπὶ τέλσον ἀρότρῳοὐ σπόρον ὁλκοῖσιν Δηοῦς ἐνιβᾴλλομαι ἀκτήν,ἀλλʼ ὄφιος δεινοῖο μεταλδήσκοντας ὀδόνταςἀνδράσι τευχηστῇσι δέμας. τοὺς δʼ αὖθι δαΐζωνκείρω ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ περισταδὸν ἀντιόωντας.ἠέριος ζεύγνυμι βόας, καὶ δείελον ὥρηνπαύομαι ἀμήτοιο. σύ δʼ, εἰ τάδε τοῖα τελέσσεις,αὐτῆμαρ τόδε κῶας ἀποίσεαι εἰς βασιλῆος·πρὶν δέ κεν οὐ δοίην, μηδʼ ἔλπεο. δὴ γὰρ ἀεικὲςἄνδρʼ ἀγαθὸν γεγαῶτα κακωτέρῳ ἀνέρι εἶξαι.ὧς ἄρʼ ἔφη· ὁ δὲ σῖγα ποδῶν πάρος ὄμματα πήξαςἧστʼ αὔτως ἄφθογγος, ἀμηχανέων κακότητι.βουλὴν δʼ ἀμφὶ πολὺν στρώφα χρόνον, οὐδέ πῃ εἶχενθαρσαλέως ὑποδέχθαι, ἐπεὶ μέγα φαίνετο ἔργον·ὀψε δʼ ἀμειβόμενος προσελέξατο κερδαλέοισιν·Αἰήτη, μάλα τοί με δίκῃ περιπολλὸν ἐέργεις.τῶ καὶ ἐγὼ τὸν ἄεθλον ὑπερφίαλόν περ ἐόντατλήσομαι, εἰ καί μοι θανέειν μόρος. οὐ γὰρ ἔτʼ ἄλλοῥίγιον ἀνθρώποισι κακῆς ἐπικείσετʼ ἀνάγκης,ἥ με καὶ ἐνθάδε νεῖσθαι ἐπέχραεν ἐκ βασιλῆος.ὧς φάτʼ ἀμηχανίῃ βεβολημένος· αὐτὰρ ὁ τόνγεσμερδαλέοις ἐπέεσσι προσέννεπεν ἀσχαλόωντα·ἔρχεο νῦν μεθʼ ὅμιλον, ἐπεὶ μέμονάς γε πόνοιο·εἰ δὲ σύγε ζυγὰ βουσὶν ὑποδδείσαις ἐπαεῖραι,ἠὲ καὶ οὐλομένου μεταχάσσεαι ἀμήτοιο,αὐτῷ κεν τὰ ἕκαστα μέλοιτό μοι, ὄφρα καὶ ἄλλοςἀνὴρ ἐρρίγῃσιν ἀρείονα φῶτα μετελθεῖν.Ἴσκεν ἀπηλεγέως· ὁ δʼ ἀπὸ θρόνου ὤρνυτʼ Ἰήσων,Αὐγείης Τελαμών τε παρασχεδόν· εἵπετο δʼ Ἄργοςοἶος, ἐπεὶ μεσσηγὺς ἔτʼ αὐτόθι νεῦσε λιπέσθαι