πνεῖ τόδε μυδαλέον τε καὶ οὐ τλητὸν μένος ὀδμῆς·οὔ κέ τις οὐδὲ μίνυνθα βροτῶν ἄνσχοιτο πελάσσας,οὐδʼ εἴ οἱ ἀδάμαντος ἐληλάμενον κέαρ εἴη.ἀλλά με πικρὴ δῆτα καὶ ἄατος ἴσχει ἀνάγκημίμνειν καὶ μίμνοντα κακῇ ἐνὶ γαστέρι θέσθαι.τὰς μὲν θέσφατόν ἐστιν ἐρητῦσαι Βορέαουἱέας. οὐδʼ ὀθνεῖοι ἀλαλκήσουσιν ἐόντες,εἰ δὴ ἐγὼν ὁ πρίν ποτʼ ἐπικλυτὸς ἀνδράσι Φινεὺςὄλβῳ μαντοσύνῃ τε, πατὴρ δέ με γείνατʼ Ἀγήνωρ·τῶν δὲ κασιγνήτην, ὅτʼ ἐνὶ Θρῄκεσσιν ἄνασσον,Κλειοπάτρην ἕδνοισιν ἐμὸν δόμον ἦγον ἄκοιτιν.Ἴσκεν Ἀγηνορίδης· ἀδινὸν δʼ ἕλε κῆδος ἕκαστονἡρώων, πέρι δʼ αὖτε δύω υἷας Βορέαο.δάκρυ δʼ ὀμορξαμένω σχεδὸν ἤλυθον, ὧδέ τʼ ἔειπενΖήτης, ἀσχαλόωντος ἑλὼν χερὶ χεῖρα γέροντος·Ἆ δείλʼ, οὔτινά φημι σέθεν σμυγερώτερον ἄλλονἔμμεναι ἀνθρώπων. τί νύ τοι τόσα κήδεʼ ἀνῆπται;ἦ ῥα θεοὺς ὀλοῇσι παρήλιτες ἀφραδίῃσινμαντοσύνας δεδαώς; τῶ τοι μέγα μηνιόωσιν;ἄμμι γε μὴν νόος ἔνδον ἀτύζεται ἱεμένοισινχραισμεῖν, εἰ δὴ πρόχνυ γέρας τόδε πάρθετο δαίμωννῶιν. ἀρίζηλοι γὰρ ἐπιχθονίοισιν ἐνιπαὶἀθανάτων. οὐδʼ ἂν πρὶν ἐρητύσαιμεν ἰούσαςἉρπυίας, μάλα περ λελιημένοι, ἔστʼ ἂν ὀμόσσῃς,μὴ μὲν τοῖό γʼ ἕκητι θεοῖς ἀπὸ θυμοῦ ἔσεσθαι.ὧς φάτο· τοῦ δʼ ἰθὺς κενεὰς ὁ γεραιὸς ἀνέσχενγλήνας ἀμπετάσας, καὶ ἀμείψατο τοῖσδʼ ἐπέεσσιν·σίγα· μή μοι ταῦτα νόῳ ἔνι βάλλεο, τέκνον.ἴστω Λητοῦς υἱός, ὅ με πρόφρων ἐδίδαξενμαντοσύνας· ἴστω δὲ δυσώνυμος, ἥ μʼ ἔλαχεν, κὴρ