πόντιον, οἷά τε θῆρα λοχώμενοι ἔνδον ἐόντα.ἀλλὰ γὰρ αὖθι λέλειπτο σὺν ἀνδράσιν ὁπλοτέροισινἩρακλέης, ὃς δή σφι παλίντονον αἶψα τανύσσαςτόξον ἐπασσυτέρους πέλασε χθονί· τοὶ δὲ καὶ αὐτοὶπέτρας ἀμφιρρῶγας ἀερτάζοντες ἔβαλλον.δὴ γάρ που κἀκεῖνα θεὰ τρέφεν αἰνὰ πέλωραἭρη, Ζηνὸς ἄκοιτις, ἀέθλιον Ἡρακλῆι.σὺν δὲ καὶ ὧλλοι δῆθεν ὑπότροποι ἀντιόωντες,πρίν περ ἀνελθέμεναι σκοπιήν, ἥπτοντο φόνοιογηγενέων ἥρωες ἀρήιοι, ἠμὲν ὀιστοῖςἠδὲ καὶ ἐγχείῃσι δεδεγμένοι, εἰσόκε πάνταςἀντιβίην ἀσπερχὲς ὀρινομένους ἐδάιξαν.ὡς δʼ ὅτε δούρατα μακρὰ νέον πελέκεσσι τυπένταὑλοτόμοι στοιχηδὸν ἐπὶ ῥηγμῖνι βάλωσιν,ὄφρα νοτισθέντα κρατεροὺς ἀνεχοίατο γόμφους·ὧς οἱ ἐνὶ ξυνοχῇ λιμένος πολιοῖο τέταντοἑξείης, ἄλλοι μὲν ἐς ἁλμυρὸν ἀθρόοι ὕδωρδύπτοντες κεφαλὰς καὶ στήθεα, γυῖα δʼ ὕπερθενχέρσῳ τεινάμενοι· τοὶ δʼ ἔμπαλιν, αἰγιαλοῖοκράατα μὲν ψαμάθοισι, πόδας δʼ εἰς βένθος ἔρειδον,ἄμφω ἅμʼ οἰωνοῖσι καὶ ἰχθύσι κύρμα γενέσθαι.ἥρωες δʼ, ὅτε δή σφιν ἀταρβὴς ἔπλετʼ ἄεθλος,δὴ τότε πείσματα νηὸς ἐπὶ πνοιῇς ἀνέμοιολυσάμενοι προτέρωσε διὲξ ἁλὸς οἶδμα νέοντο.ἡ δʼ ἔθεεν λαίφεσσι πανήμερος· οὐ μὲν ἰούσηςνυκτὸς ἔτι ῥιπὴ μένεν ἔμπεδον, ἀλλὰ θύελλαιἀντίαι ἁρπάγδην ὀπίσω φέρον, ὄφρʼ ἐπέλασσαναὖτις ἐυξείνοισι Δολίοσιν ἐκ δʼ ἄρʼ ἔβησαναὐτονυχί· ἱερὴ δὲ φατίζεται ἥδʼ ἔτι πέτρη,ᾗ πέρι πείσματα νηὸς ἐπεσσύμενοι ἐβάλοντο.