τοῖο δὲ ῥύσιʼ ὄπασσαν ἀποκρίναντες ἀρίστουςυἱέας ἐκ δήμοιο, καὶ ὅρκια ποιήσαντο,μήποτε μαστεύοντες ἀπολλήξειν καμάτοιο.τούνεκεν εἰσέτι νῦν περ Ὕλαν ἐρέουσι Κιανοί,κοῦρον Θειοδάμαντος, ἐυκτιμένης τε μέλονταιΤρηχῖνος. δὴ γάρ ῥα κατʼ αὐτόθι νάσσατο παῖδας,οὕς οἱ ῥύσια κεῖθεν ἐπιπροέηκαν ἄγεσθαι.Νηῦν δὲ πανημερίην ἄνεμος φέρε νυκτί τε πάσῃλάβρος ἐπιπνείων· ἀτὰρ οὐδʼ ἐπὶ τυτθὸν ἄητοἠοῦς τελλομένης, οἱ δὲ χθονὸς εἰσανέχουσανἀκτὴν ἐκ κόλποιο μάλʼ εὐρεῖαν ἐσιδέσθαιφρασσαμενοι, κώπῃσιν ἅμʼ ἠελίῳ ἐπέκελσαν

ἔνθα δʼ ἔσαν σταθμοί τε βοῶν αὖλίς τʼ Ἀμύκοιο,Βεβρύκων βασιλῆος ἀγήνορος, ὅν ποτε νύμφητίκτε Ποσειδάωνι Γενεθλίῳ εὐνηθεῖσαΒιθυνὶς Μελίη, ὑπεροπληέστατον ἀνδρῶν·ὅς τʼ ἐπὶ καὶ ξείνοισιν ἀεικέα θεσμὸν ἔθηκεν,μήτινʼ ἀποστείχειν, πρὶν πειρήσασθαι ἑοῖοπυγμαχίης· πολέας δὲ περικτιόνων ἐδάιξεν.καὶ δὲ τότε προτὶ νῆα κιών, χρειώ μιν ἐρέσθαιναυτιλίης, οἵ τʼ εἶεν, ὑπερβασίῃσιν ἄτισσεν,τοῖον δʼ ἐν πάντεσσι παρασχεδὸν ἔκφατο μῦθον·Κέκλυθʼ, ἁλίπλαγκτοι, τάπερ ἴδμεναι ὔμμιν ἔοικεν.οὔτινα θέσμιόν ἐστιν ἀφορμηθέντα νέεσθαιἀνδρῶν ὀθνείων, ὅς κεν Βέβρυξι πελάσσῃ,πρὶν χείρεσσιν ἐμῇσιν ἑὰς ἀνὰ χεῖρας ἀεῖραι.τῶ καί μοι τὸν ἄριστον ἀποκριδὸν οἶον ὁμίλουπυγμαχίῃ στήσασθε καταυτόθι δηρινθῆναι.εἰ δʼ ἂν ἀπηλεγέοντες ἐμὰς πατέοιτε θέμιστας,ἦ κέν τις στυγερῶς κρατερὴ ἐπιέψετʼ ἀνάγκη.