His auditis piissimus Marcellus plurimum in lacrimas profnaus est, miaeratua tantos et tarn varios casus; sed nihil moratos, cibos prae- parat, fatigatis per semetipsum ministeria exbibens, imitatua patrem nostrum Abraham patriarcbam, qui quondam angelia a se hospitio suseeptis, non Temaculis inperarit vitulum deferre de gregibus; sed ipse senior inpositum humeris pertulit ac per semet praeparatos cibos ·Γ’ propriis manibus angelis adposuit. Simili et Marcellus fnnctus officio, denos praecepit per conrivia recUnari, septingentisque omoibos extructia menais, cum ingenti laetitia reficiebat universos, ita ut qui anperesse potuerant obliTionem caperent laborum ac totius mali efticerentur in- memores. Cum fiutem quintua decimus transigeretur dies, Marcello cuDCta adfatim ministrante captivis, placuit eis onmibus remeandi ad propria tribui facnltatem, praeter eos quos Tiilnemm suorum cura reti- nebat, quibus conpetenti adhibita medela, ad sua ceteros abire praecepit. 22 Qen. 18 CM 1 eipalsOB M I 2 faere M | S eiBlabaut M Ι 4 dimiBaifl C Ι b victa) ata aita durch übergesch. c corr. C2 | 9 arescentis M | 10 tergum M Ι 11 exitus M | It respondebant M | 14 iadalgerODt indulgerent induleere M | 18 gesti Μ | tu C Ι 19 nach auditie + uir C Ι plarimnm in lacrimas] plorimas lacrimas M Ι 21 minibterio pareoB M | 28 de < Μ | 84 se Μ | 26 apponit M | 28 potuerunt M | obliuione C Ι 29 transgrederetiir M Ι 80 cuncta < Μ | miniBtranti Routh | 81 raoram < C Ι 82 competens C | adtiibitaj d aus t corr. C2 | medella stM a. Ras. von etua neun Buchst., das zueite | durckatrickai C Ι ceterot ad vaa M Sed his omnibus maiora addidit Marcellos pietatis officia; cum plurima namqae suonim manu progresBue est ad sepelienda corpora in itinere peremptorum et omnia qnaecamque invenire potuit, ut dignum erat, tradidit sepultume: quo munere inpleto, rursum ad Carcharam rediit atque exinde recnperata eanitate vulneratos ad patriam lemeare permittit, largissimo ad iter Tiatico praeparato. At vero facti hnius opinio ad reliqaa MarcelU bene gesta inmensum cumulum contulit; per universam enim regionem illam ingens fama discurrit de pietate Mareelli, ita ut plurimi ex diversiB arbibus videndi atque agnoscendi viri cupiditate flagrarent, et maxime hi quibus ferre penuriam usus ante non fuerat, quibus omnibus vir egregius indulgentisaime ministrabat, Marcelli reteris imitatus exempla, ita nt omnes dicerent hoc viro nullum pietate praestantiorem. Sed et viduae universae in domino credentes ad eum concurrebant; inbeccilli qnoque anxilium sibi de eo certiasimum praesumebant nec non et orphani omnea ab ipso nutriebantur. Et quid amplius dieam? Amator paupernm Marcellus cognominatns est domusque eius peregrinprum et panpenim bospitium dicebatur; super omnia vero fidei curamegregie ac singulariter retbebat, aedificans cor suum super inmobilem petram.

Igitar cum diversis in locis de eo fama saepissime spargeretnr, etiam Stranga fluvio superato, Persanim in regione enm pertulit admirandum in qua demorabatur Manes quidam, qui ad se huinscemodi viri opinione perlata, plurimnm ipse secnm ToWebat quemadmodum eum doctrinae suae posset laqueis iuretire, sperans adsertorem dogmatis sui fieri posse Marcellum. Praesumebat enim universam se posse occupare provinciam, si prius talem Timm sibimet aubdere potnisset; in quo

Α (von 20 an) CM.4 raraum < C | cbarram C carcaram Μ | 6 at] ad C, das d ist getilgt und t ist übergesch. von C2 | 8 enim < Μ | 9 ex] de M | cognoecendi C | 10 fraglarent M | et < Μ | hii (zweimal corr., das h ist durchstrichen und das zueite i radiert) C his M | 11 fiiemt] zu faerant durch iibergesch. n corr. C 2 18 pmestare M | 14 nach concurrebant + cum C | ex eo sibi aoiilium C | 15/16 et quid amplius . . . cogoominatus est < C | 17 dicebantar C | 18 naeli vero + haec C | Mit Cap. IV fängt der Auszug iu Α an. Die Überschrift lautet: Incipit doctrina iniqui et perfidi manichei | Eine ganze Zeile ist ausradiert | In qua doctrina decipet animaa infirmorum. Unde tu Christia ne catholicae quitquiB es lege et caae ne eedncaris oerbis | eius et cadas in laqueos ipaiua. | 20 marcello fama Α fama de eo Ο | saepissime] eepistiima Α < Μ | spargeret Α | 21 stranga] trangan Α, rgl. 95, 9 9 uo der Fluss strangum heisst; bei Epiphanius Στράγγα | separate Α Ι 22 manes] manus C | qnidam] zu qnaedam corr. C 3 | 23 opinione] das erste n aus Corr. A | plurima CM | ipse secum ~ C | 24 possit Α | 26 se] übergesch. Α | poese oticnpare ~ C poBBe < Μ

duplici cogitatione animus aestuabat utrunmam ipse ad eum pergeret an titteris enm primo temptaret adoriri; verebatur esim ne forte inproviso et subito ingressu malum sibi aliquod nasceretur: ad ultimum versDtioribus consiliis pareus, scribere decrerit, accitumque unnm ex discipulis Adda Turbonem nomine, qai per Addam fuerat instructus, tradita epistula, abire iubet ac perferre Marcello; quiqae aceeptam eam bmc cui a Mane praeoeptum fuerat pertulit, omni itinere diebus quinque transacto. Veloci etenim usus est cursu, in quo plurimum sapradictus Turbo laboris et molestiae pertulit; si quando enim ad Tesperam Telut peregrinans ad bospitium pervenisset, quae quidem ipsa diversoria hospitalissimus Marcellus inatruzerat, cum a serratoribus bospitiorum interrogaretur unde et quis vel a quo missus esset, aiebat: Sum quidem Mesopotamenus, de Persida autem venio, a Manichaeo magistro Cbristianorum missus. At illi ignotum sibi nomen noa libenter amplexi, Turbonem etiam ipsis hospitiis detnidebant, ne aqnae quidem ipsius ad bibendum facultate concessa; quae cum singula cotidie atque horum nequiora perferret ab bis qui per singula loca mansionibus atque hospitiis praeerant, nisi ad ultimum Marcello se portare litteraw indicasset, peregrinus Turbo mortis pertulisset exitia.

Acceptas vero Marcellus litteras resolvit ac relegit, praesente Archeiao civitatis episcopo, quarum exemplum est hoc:

Manicbaeus apostolus lesu Christi et qui mecum sunt omnes sancti et virgiues, Marcello filio carissimo: gratia, misericordia, pax a deo patre et domino nostro lesu Christo, et dextera lucis conservet ΑCM und Epiph. (= 25–27) 1 animuit] animose M | rtnabat Α | utramnam C | ad eum pergeret] ex se ad eum pergeret C per se ageret ad eum Μ p. s. ad eum ageret M2 | 3 ingressum A | aliquid M | 4 versutioribus] es folgt in Α eine Ras. von drei Buchst. 5 adda < C | qui . . . instructus] vielleicht eine Glosse zu adda | Τύρβων Epiplianiua | uddam) adda Α | 6 acceptam eam die beiden m—Zeichen durchstrichen C2 | 7 manen Α manne C | praeceptum fnerat ~ C | 8 cdfbo Α | 9 et <Α |10 ad < M | 11 intraserat Α | 12 esset] nach qois in M | 14 ad uie immer Α | ignoratam Α | 15 ipsi Α | adhibeudam C | 16 singula cum M ~ M2 | cotidioe Α | adqne teie immer Α | 17 perferre Α | hosptiis Α | 18 indicasse Α | 20 vero] igitur C | marcellus litteras ~ M | legit C | 21 est hoc ~ C | 25 apostolus] s aus m (??) e. seh. corr. Α | ihm Α | 26 narh misericordia + et M | 27 dtim um ibm xpݲm A te a praeaenti aaeculo malo et a rainis eius et laqueis maligni Amen.

Dilectionem quidem tuam inmensam aentiens, vebementer gavisus sum; fides vero quia non sit ioxta rectam rationem moleste tuli; propter quod ad emendationem generis faumani missus et; subveniens his qui se seductiombus atque erroribus tradidemnt, haec acripta ad te necessarium duxi transmittere; primo quidem ad salatem animae tuae, deinde et eorum qui tecum sunt, uti ne indiscretos ammos geras, sicut simpliciorum magistri docent dicentea malmn eb bonum ab eodem auctore subaistere, et unum initium introducentes, neqne guicquam perscrutantea vel diacementes a luce tenebras et bonum a malo et exteriorem hominem ab interiori, sicut praediximus; sed coufiindere ac permiscere alterom alten non cessant. Tu vero, ο fili, ne sinuliter ut multi bominum inrationabiliter et simpliciter utraque indiscrete per- ACM und Epiph. 1 διατηρήσειε] Dindorf, διατηρήσει J | 9 μὴ] von Comarius und Pelavius eingefügt | 17 te a] te de Α et a C | rnina C | de laqueis malignie Α a laqueis maligni C labüs malignis M | 18 amen < C | 20 fidem M | iuxta te recta ratione C iuxta recta ratione M | 21 nach missus + sum Α C | et < Α | 22 scribta uie immer Α | 28 primum M | salate Α | 24 animos] λογισμὸν Εpiphanius | 25 docent dicentes] doceatee C | 26 auctorem A | qniquam A | 26/27 tmgenaue Überselzung | καὶ φαύλου des Epiphanius nicht übersetzt: 29 o fili < Μ | 30 indiscraetae Α iodisoreta C misceaa neque bonitatis deo inferas contumeliam. Initium enim et finem et boram patrem malorum ad deum referunt, quorum finis est maledicto proximus. Non eaim in his quae dicta sunt in euangeliis salvatoris nostri et domini lesu Cbristi credunt, quia non potest arbor mala bonos fruchus facere, neque arbor bona malos fructtis facere. Quomodo denm Satanae et malorum eius actnum factorem dicere audeant et conditorem plurimum miror. Et atque utinam eo usque eorum vanitas peirenisset et non unigenitum, qui de patris ainibus descendit Christom, Mariae cuiusdam mulieris esse dicerent filinm, ex sangaiDe et caiiie ac reliquis mulierum sparcitiis generatum. Et ut ne plarima per hanc epistnlam scribam atque in longitudinem tempom protrabam patientiam tuam, cum mihi non adsit eloquentia naturalis, safficit ista dixisse. Omnia autem cognosces cum praesens fuero apud te, si tarnen saluti tnae parcere ac providere festinas; non enim laqueum alicui 2 = 17 Hebr.6.8 — 4 = 18 Matth.7,18. Luk.6,43 — 9 = 28 Joh.1,18 — 15 = 29 I Kor. 7, 35 AMC und Epiph. 3 ἐν] nach den Acta corr. Zaeagni | 10 nach (??) + κοὶ Oehler | 11 γεγεν. νῆσθαι] γεγεννημένον Routh | 16 freie Übersetzung | dei Α | enim < C | 17 fidem Α | patrom Μ | est] fehlt im Griechischen | 18 in (nach enim) < Α | 19 et domini < Μ | ihm Α | 19/20 umgekehrte Reihenfolge der Sätze des Citates | 20 fractus bonos M ~ M2 | malus Α | 21 denm] aus corr. A dominum C | actom Α | factorum C | et < C | 23 qui de] aus quidem corr. C2 | de < Α | 24 nach filium + et Μ | 25 at] tu Α | plum Μ | 26 atque] qnae Μ | 27 non < C | sufficiant M | 28 cognoscis Α | aput Α uie immer | 29 parcere. . festinas] sehr freie bersetzung inicio, sicut plurimi insipientium faciunt Intellege quae dico, fili honorabilis.