XII. De Adam vero quomodo creatus sit, ita dicit, quia qui dicit:
Venite, faciamus hominem ad imaginem et gimilitudinem nostram, et
 14 — 27 Gen. 1, 26 
 ACM und Epiph. 
 1 τοῖτο] der Übersetxer hat τούτων gelesen | 2 nach ἐλάλησαν + ἐν ἀληθείᾳ
Zacagui mit Recht Ι 9 ὑμῖν] Cornarius und Zaoagni, vgl. 18, 13; ἡμῖν J
I 14 καὶ (nach δεῦτε)] fehlt in den Aeta und bei Epiplumiue Cap. 66 Ι 16 a #x003C; Α
I deceptio Α I in] i übergeseh. Α Ι 16 mentes C | illorum Α Ι et si . . . ipsorum
#x003C; M | 17 morientur Μ Ι seculo M | deuictus Α | non #x003C; Μ Ι 18 paraclyti Α wie
immer, poracliti M wie immer Ι non #x003C; Λ Ι 19 desinerint Α Ι oraient et] orantes
M Ι 20 oleum super capnt CM | extoricidiatum Α exorcizatorum suorum M |
31 horum C Ι mihi] hi übergesch. Α | 22 enim] autem C Ι nominibus] fehlt
bei Eriphanius | hoc #x003C; Α Ι 28 magnum . . nomen] magnum esset honorabilem
nomen Α Ι illa dicit] fehlt bei Epiphanius Ι natura Α Ι esse] aus esset gleich
corr; Α I 24 partam M | inquid Α wie immer; fehlt bei Epiphanius | 25 concupiscentia
Α | 26 quia qni dicit #x003C; Α Ι 27 et (nach nostram) #x003C; CM 

 
secundum eam quam vidimus formam, princeps est, qui haec dicit ad
collegas suos principes, id est: Venite, date mihi de lumine quod 
 accepimus, et fociamus secundum nostram, qui principes sumua, formam
et secundum eam quam vidimus, quod est primus homo; et ita hominem
creaverunt. Evam quoque similitei fecerunt, dantes ei de concupiscentia
sua ad decipiendum Adam, et per haec factum est figmentnm
mondi per conditionem principis. (XI.) Deum vero non habere partem 
 cum mundo nec gaudere super eum, propter quod ab initio furtum
paseus sit a principibus et oborta fuerit ei tribulabio. Hac de causa
mittit et furatur ab eis animam suam cotidie per luminaria haec, id
est solem et lunam, per quos universus mundus et omnis creatnra raptatur.
Illum vero qui locutus est cum Moyse et ludaeis et sacerdotibus, 
 principem dicit ease tenebrarum, et ideo unum atque idem sunt Christiani
et ludaei et gentiles, eundem deum colentes; in concupiscentiis
enim suis seducit eos, quia non est deus veritatis. Propter hoc ergo 
 
 ACM und Epiph. 
 1 ἤ] et dic Acta Ι 8 nach μορφὴν + καὶ Routh | 4 ἔκτισε] ω. e. seh. xu
ἔκτισαν ℵu corr., so Cornarius | 18 uidemus Α | qui] quia A | 18/20 nicht
übersctxt | 20 accipimus Α Ι 21 uidemus Α | 22 creaverant] fecerunt Μ
I nach creaverunt + qui Α Ι enuam Α Ι 28 per haec] διὰ τούτων Epirhanius,
per hos Cornarius Ι esse Α Ι 24 mundum C Ι conditionis M | nach vero +
dicit M Ι patrem Α Ι 25 eo C Ι in*itio Ras. von einem Buchst. Α Ι 26 aborta
A Ι haec Α | 27 mittet C | 27/28 id est] fehlt bei Epiphanius Ι 28 nach est
+ per C | omnes Α Ι rapatur Α aptatur Μ Ι 29 moysen Α | 31 gentes C 

 
quicumque in illum deum sperant, qui cum Moyse locutus est et prophetis,
cum ipso habent vinculis tradi, quia non speraverunt in deutn
veritatis; ille enim secundum concupiscentias suas locutus est cum eis. Post haec vero omnia ad ultimum dicit, sicut ipse senior
scripsit: cum manifestam fecerit eius imaginem, tunc ipse Homoforus
extra se terram derelinquit, et ita dimittitur magnus ille ignis qui mundum
consumat universum; deinde iterum demittunt animam, quae
obicitar inter medium nuvi saeculi, ut omnes animae peccatorum vinciantur
 in aeternum. Tunc autem haec fient, cum statua veuerit Prolationes 
autem onmes Jesus est in modica navi, et mater vitae et
duodecim gubematores et virgo lucis et senior tertius. Unde et maiori
in navi vivens spiritus adhibetur, et murus ignis illius magni, et murus
ventd et ëris et aquae et interioris ignis vivi, quae omnia in luna
 habitabunt, usquequo totum mundum ignis absumat; in quot autem
 ACM und Epiph. 
 17 mogsen Α | 18 quoniam Μ | 21 feceris AM Ι humoforus C bomoforus
M Ι 22 derelinquet Α rdiqoid M | 28 consummat A | dimittur anima
Α | statt auimam βῶλον Epiphanius | 23/24 quae obicitur] fehlt bri Epiphanius
’ 24 niuciintur AM | 25 fiet A Ι atatua venerit] Beausobre, ista tota nenerit Α
stututa uenerit dies C statuta uenerit probatio Μ Ι prolatoines] probationes AM Ι
26/80 eine xiemlich ungenaue Paraphrase | 26 modica] od a. Ras. C Ι uita C
27/28 maiori in nani] maior in naui Α maiori naui CM Ι 28 navi vivens] a. Ras.
M Ι ignis illius ∾ C I 29 et aquae] ea quae C Ι et #x003C; Α Ι ignis vivi qaae]
ignis uiuensque Α uiui quae C | 80 habitabant Μ Ι obsumat Α Ι qnod AC 

 
 
 
annis numerum non didici. Et post haec restitutio erit duorum luminarium 
 et principes babitabunt in inferioribus partibus suis, pater autem
in superioribus, quae sua sunt recipiens. Haec est omnis doctriua quam 
tradidit tribus discipulis suis et iussit eos in tres mundi plages proficisci;
ex quibus Adda partes sortitus est Orieatis, Thomas vero Syrorum
terras accepit; Hermas vero ad Aegyptum profectus est; et usque
 in hodiernum ibi degunt dogmatis huius gratia praedicandi. XIV (XII). Haec cum Turbo dixisset, vebementer accendebatur
Arcbelaus; Marcellus vero non monebatur, deum expectans auxilio veritati
suae futurum: Archelao autem erat cura pro populo, tamquam
pastori pro ovibus, cum luporum parantur insidiae. Igitur Marcellus
 Turbonem muneribus plurimis donavit et in Archelai domum residere
praecepit Eadem autem ipsa die adventavit Manes , adducens aecum 
iuvenes et virgines electos ad viginti duo simul; et primo omnium
Turbonem requirit pro foribus Marcelli, quem cum non inrenisset, ad
Marcellum ingreditur salutandum. Quo ille viso, admiratns est primo 
 habitus indumenta; babebat enim calciamenti genus, quod trisolium
vulgo appellari solet; pallium autem varium, tamquam ërina specie;
in manu vero validissimum baculnm tenebat ex ligno ebelino; Babylonium
vero librum portabat sub sinistra ala; crara etiam bracis obtexerat
colore diverso, quarum una rufa, alia velut prasini coloris erat; vultus ACM und Epiph. (= 9–15) 9 luminariorum C φύσεων Epiphanius | 11 in superioribus #x003C; M Ι recipies
Α accipiens M Ι omnes Α | 12 tres] fehlt bei Epiphanius | 18 ex
quibus] fehlt bei Epiphanius | parte Α | 18/14 Thomas . . accepit #x003C; C, am
Rande thomas (thoma ist veggeschnitten) syrorum (y a. Ras.) partes aceepit C2
I 18 vero #x003C; CM I nach syrorum e geschrieben und durchstrichen Α | 14 et #x003C;
M Ι 17 dei spectans M | auxilium C | ueritatis Α | 18 autem] vero M
20 domauit Α repleuit C Ι nach archelai + epitcopi C | domo M Ι 21 de
aduentu mnnitis (rot) M Ι manens Α | 22 simul duo Μ ∾ M2 Ι 28 requirebat
C Ι nach invenisset + et Α Ι 24 salutando Α | 26 quadrisole C tresole
Μ Ι 26 palleum M | autem] uero Α Ι spectem Α Ι 27 manus Α Ι ebilino Α
Ι 28 libro Α | orncra Α Ι brachiis Α vero ut senis Persae artificis et bellorum ducis videbatur. Igitur Marcellus 
statim ad Archelaum mittit, qui cum verbo citius adfuisset,
invehi in eum anitno urgebatur ex ipso habitu ac specie eius, et mazime
quidem quod et quae Turbone referente cognoverat, secretius factum
 apud semet ipsum retractaverat et diligeater praeparatus advenerat. At 
vero prudentissimus Marcellus, omni contentionum studio sublato,
utrumque audire decernit, invitatis viris primariis civitatis; ex quibus
iudices elegit, religione gentiles, quattuor nomero, quonim haec aunt
nomina: Manippns grammaticae artis et disciplinae rhetoricae peritissinus,
 Aegialeus archiater nobilissimus et litteris adprime eniditug, Claudius
et Cleobolus duo fratres egregii rhetores. Fit ergo magnificus 
conventus, ita ut domus Marcelli, quae erat inmensa, repleretur ex his
qui ad audieudum fuerant convocati; et cum in conspectu onmium constitissent
ii qui adversum se dicere proponebant, tum illi electi iudices
 excelaiores omnibus consederunt atque Mane dicendi initium datum est
Silentio igitur facto plurimo, adgressus eat boc modo.